Jak grać

1. Na czym to polega

Coś już się stało: wazon jest rozbity, piłka leży w koszu, kot uciekł. Masz tylko zdjęcie skutków.

Twoje zadanie to odtworzyć ukryty mechanizm, który do tego doprowadził: ustaw elementy (rampy, trampoliny, katapulty…) tak, żeby po uruchomieniu wszystko w pokoju znalazło się dokładnie tam, gdzie na zdjęciu.

Wszystko to prawdziwa fizyka: ciężar, odbicia, tarcie, nachylenie. Ten sam mechanizm zawsze daje ten sam wynik.

2. Sprawa: zdjęcie i akta

• Zdjęcie (w prawym górnym rogu) pokazuje, jak wszystko wyglądało na końcu. Liczby na nim to dowody. Stuknij zdjęcie, aby je powiększyć.
• Akta sprawy podają miejsce, porę, warunki (własną fizykę miejsca), co jest kruche i jak bardzo, jakie elementy masz w zestawie i ile, zasady gwiazdek i listę dowodów.
• Dowody są najważniejsze: „Wazon leży rozbity na podłodze”, „Piłka jest w koszu”, „Kot uciekł w prawo”. To właśnie one są sprawdzane po próbie.
• Niektóre sprawy mają drugie zdjęcie, „po 2,5 s”: gdzie była piłka w tym momencie. Finał rozdziału ma trzy zdjęcia.
• Świadek podaje kolejność zdarzeń: „Najpierw obudził się kot, potem rozbił się wazon”.

• Kamera monitoringu: w niektórych sprawach na schemacie jest ramka „Kamera”, a w aktach sprawy nagranie — co było widać w tym rogu pokoju. Piłka musi przelecieć przez kadr w tym samym miejscu i czasie.
• Ślady uderzeń: ciemne plamy na zdjęciu i krzyżyki na schemacie. Tam piłka mocno uderzyła w ścianę, podłogę lub meble. Mechanizm musi przeprowadzić piłkę przez każdy ślad.

3. Jak rozwiązać sprawę

1. Przyjrzyj się zdjęciu i dowodom: co się rozbiło, co spadło, dokąd uciekł kot.
2. Naciśnij „DO SCHEMATU”: otworzy się plan pokoju „przed”, czyli gdzie wszystko stało na początku.
3. Przeciągnij elementy z tacki na schemat, obróć je i ustaw tak, jak twoim zdaniem było.
4. Naciśnij „URUCHOM”: fizyka działa przez 7 sekund. Kropkowana linia pokazuje tor piłki.
5. Wynik: zgodność ze zdjęciem, ogółem i dla każdego dowodu. Niebieski kropkowany kontur pokazuje, gdzie rzecz powinna się znaleźć, a czerwone kółko — gdzie jest u ciebie.
6. „JESZCZE RAZ”: popraw mechanizm i uruchom jeszcze raz. Prób masz, ile chcesz.

Jeśli naprawdę utkniesz, „Pokaż, co naprawdę się stało” odtworzy prawdziwy mechanizm. Sprawa liczy się wtedy do otwarcia następnej, a gwiazdki nadal możesz zdobyć własną próbą.

4. Sterowanie

• Dodaj element: przeciągnij go z tacki na schemat (albo stuknij go na tacce).
• Przesuń: przeciągnij element po schemacie.
• Przesuń dokładnie — strzałki obok wybranej części (przytrzymaj, by przesuwać dalej) lub klawisze ←↑→↓, z Shift o 10.
• Obróć: okrągły czerwony uchwyt, kółko myszy, klawisze Q / E; na telefonie dwoma palcami albo suwakiem na dole.
• Usuń: przycisk „Usuń” albo klawisz Delete.
• Taśmociąg i bloczek: przycisk kierunku odwraca taśmę albo zamienia strony bloczka.
• Oś czasu pod sceną: pauza i odtwarzanie (spacja), przewijanie do tyłu i do przodu do dowolnego momentu próby.
• Pełny ekran: przycisk w nagłówku albo klawisz F.

5. Elementy

Każda sprawa ma własny zestaw — sprawdź „Zestaw” w aktach. Oto jak działa każdy element:

• Rampa — Piłka toczy się po niej w dół. Kąt ustawia nachylenie i kierunek.
• Trampolina — Podrzuca wszystko, co na nią spadnie, wzdłuż żółtej strzałki. Przechyl trampolinę, by posłać piłkę w bok.
• Odbojnik — Nieruchoma ścianka: piłka i inne rzeczy uderzają w nią i odbijają się albo zatrzymują.
• Katapulta — Gdy piłka spadnie na uniesiony koniec, ciężarek z drugiego końca leci wzdłuż żółtej strzałki. Nachylenie decyduje, który koniec jest uniesiony.
• Poduszka — Amortyzuje upadek: co na nią spadnie, tam zostaje, a wazon na niej się nie stłucze.
• Wentylator — Dmucha cały czas wzdłuż strzałki: porywa lekki kubek i ciężarki, a ciężką piłkę tylko lekko spycha. Kąt ustawia kierunek.
• Wahadło — Przy 0° wisi i czeka na pchnięcie. Przechylone rusza samo na starcie i uderza we wszystko, co stanie mu na drodze.
• Bloczek — Gdy do szalki wpadnie ładunek, szalka opada, a platforma na drugiej linie wystrzeliwuje w górę trzy razy szybciej i podrzuca ciężarek. Na dole szalka się przechyla. „Odwróć” zamienia strony.
• Taśmociąg — Taśma przesuwa wszystko, co na nią spadnie, w kierunku strzałki. „Kierunek” odwraca taśmę, a kąt ustawia jej nachylenie.

6. Piłka, przedmioty i kot

• Piłka waży około 8 kg. Czasem zamiast niej jest piłka tenisowa albo żeliwna kula; piszą o tym akta:
• Krucha rzecz (wazon, kieliszek, akwarium…) tłucze się od uderzenia; jak bardzo jest wytrzymała, widać w wierszu „Kruchość”. Czasem to jajko, które tłucze się prawie przy każdym upadku.
• Kubek i inne lekkie rzeczy spadają, toczą się i odlatują od wentylatora. Czasem zamiast kubka jest kostka (ślizga się) albo puszka (toczy się).
• Kot śpi. Budzi się, gdy coś go uderzy albo gdy obok rozlegnie się głośny dźwięk (brzęk tłuczonego wazonu), i ucieka w stronę przeciwną do hałasu. Kot waży około 5,5 kg: trampolina go podrzuca, taśma wiezie, na rampę wbiega, a wentylatora się boi. Dowód mówi, dokąd uciekł.
• Lampa sufitowa w kuchni i w salonie wisi na sznurze: piłka może ją rozkołysać, a lampa może coś strącić.
• Meble są prawdziwe: piłka odbija się od krzeseł, lodówki, samochodu; rzeczy na nich stoją i z nich spadają.

• Piłka tenisowa — wysoko się odbija, wentylator ją zdmuchuje, za lekka, by odpalić katapultę
• Żeliwna kula — prawie się nie odbija, wentylator jej nie ruszy, trampolina podrzuca ją słabo, a uderza mocno

7. Fizyka miejsc

Większość miejsc ma własną fizykę — akta pokazują ją w wierszu „Warunki”. Oto wszystkie rodzaje:

• Przyspieszanie — pociąg rusza, więc wszystko, co luźne, przesuwa się lekko w lewo (Przedział kolejowy)
• Hamowanie — pociąg hamuje, więc wszystko, co luźne, przesuwa się lekko w prawo (Przedział kolejowy)
• Hamowanie awaryjne — po sekundzie pociąg gwałtownie hamuje: przez półtorej sekundy wszystko, co luźne, mocno rzuca w prawo (Przedział kolejowy)
• Dziura powietrzna — po ok. 1,5 s samolot opada i przez dwie sekundy wszystko jest niemal nieważkie (Kabina samolotu)
• Spadek — po sekundzie samolot gwałtownie opada: przez cztery sekundy wszystko jest niemal nieważkie, a przy wyrównywaniu cięższe niż zwykle (Kabina samolotu)
• Start — po pół sekundy samolot podnosi nos: podłoga się przechyla i wszystko, co luźne, zsuwa się w prawo, w stronę ogona (Kabina samolotu)
• Podejście do lądowania — po pół sekundy samolot opuszcza nos do lądowania: podłoga się przechyla i wszystko, co luźne, zsuwa się w lewo (Kabina samolotu)
• Nieważkość — tu nic nic nie waży: piłka leci prosto i odbija się od wszystkiego, co napotka, a wszystko, co luźne, unosi się w powietrzu (Stacja kosmiczna)
• Kołysanie — statek kołysze się na fali: „dół” powoli przechyla się to w lewo, to w prawo, więc wszystko, co luźne, jeździ tam i z powrotem (Kajuta statku)
• Sztorm — sztorm: kołysze mocno i szybko, a pokład to się unosi, to opada — wszystko jest na przemian cięższe i lżejsze (Kajuta statku)
• Jazda w górę — winda rusza w górę: przez sekundę wszystko jest cięższe, a gdy zwalnia przed piętrem — lżejsze (Winda towarowa)
• Jazda w dół — winda rusza w dół: przez sekundę wszystko jest lżejsze, a gdy hamuje na piętrze — cięższe (Winda towarowa)
• Zerwana lina — po sekundzie pęka lina: dwie i pół sekundy spadania, niemal nieważkość, a potem gwałtownie chwytają hamulce bezpieczeństwa (Winda towarowa)
• Lód — podłoga to lód: co na nią spadnie, sunie dalej, aż zatrzyma się na ścianie albo meblu (Lodowisko)
• Woda — w basenie wszystko zwalnia: lekkie rzeczy wypływają, piłka powoli tonie, a ciężka idzie prosto na dno (Basen)
• Grawitacja księżycowa — na Księżycu wszystko waży sześć razy mniej niż na Ziemi: spada powoli i leci daleko (Baza księżycowa)
• Zanurzenie — po pół sekundy okręt się zanurza: pokład przechyla się dziobem w dół i wszystko, co luźne, zsuwa się w lewo (Okręt podwodny)
• Wynurzenie — po pół sekundy okręt się wynurza: pokład przechyla się dziobem w górę i wszystko, co luźne, zsuwa się w prawo (Okręt podwodny)
• Grawitacja marsjańska — na Marsie wszystko waży niewiele ponad jedną trzecią tego, co na Ziemi, a co jakiś czas podmuchy burzy pyłowej spychają wszystko w bok (Baza na Marsie)
• Obrotowa podłoga — podłoga karuzeli się kręci: wszystko, co luźne, wyrzuca na zewnątrz, tym mocniej, im dalej od środka (Pawilon karuzeli)
• Dryf — kosz balonu kołysze się powoli na wietrze: „dół” przechyla się trochę w jedną stronę, potem w drugą (Kosz balonu)
• Ruszanie i hamowanie — autobus rusza, hamuje i znów rusza: wszystko, co luźne, zsuwa się do tyłu, do przodu i znów do tyłu (Autobus miejski)
• Mokra podłoga — mokre płytki są śliskie prawie jak lód, a obok stoi wanna pełna wody (Łazienka)
• Sprężyste maty — podłoga to sprężyste maty gimnastyczne: co na nie spadnie, odbija się w górę (Siłownia)
• Elektromagnes — elektromagnes na ścianie przyciąga piłkę (i puszkę), tym mocniej, im jest bliżej (Laboratorium chemiczne)
• Zapadnia — po 2,5 s otwiera się zapadnia w scenie: co na niej stoi, spada w dół (Scena teatralna)

8. Wynik i gwiazdki

• Każdy dowód dostaje procent: im bliżej rzecz jest swojego miejsca na zdjęciu, tym wyżej. Jeśli na zdjęciu jest rozbita, a u ciebie cała (albo odwrotnie), ten dowód daje prawie zero. U kota liczy się też to, czy się obudził.
• Wynik końcowy to średnia ze wszystkich dowodów. Od 90% sprawa jest rozwiązana.
• ★ pierwsza gwiazdka: rozwiązana (90%+).
• ★ druga gwiazdka: i nie więcej elementów niż w oficjalnej wersji.
• ★ trzecia gwiazdka: i dokładność 97%+.

Najlepszy wynik i gwiazdki są zapisywane; zawsze możesz spróbować jeszcze raz.

9. Odznaki i nagrody

• ◆ Własna wersja: tyle samo elementów co w śledztwie, 97%+, ale wyraźnie inny mechanizm.
• ✦ Geniusz: sprawa rozwiązana (90%+) mniejszą liczbą elementów niż w śledztwie.

Po udanej próbie na scenie pojawia się karta „Nagrody za sprawę”: co dała ta próba, co już miałeś i dlaczego czegoś brakuje.

10. Rodzaje spraw

• Zwykła sprawa: zdjęcie i dowody, a mechanizm musisz znaleźć sam.
• „Co poszło nie tak” (sprawa 2 w każdym miejscu): mechanizm ze śledztwa stoi już na schemacie, ale jeden element jest ustawiony źle. Znajdź go i popraw.
• „Dwa cele” (sprawa 9 w niektórych miejscach): ucierpiały dwie rzeczy w przeciwnych końcach pokoju; potrzebna jest reakcja łańcuchowa, jeden rzut nie wystarczy.
• Finał rozdziału (ostatnia sprawa miejsca): kilka ukrytych elementów, łańcuch zdarzeń i trzy zdjęcia: po 2 s, po 4 s i na końcu.

• „Zapobiegnij” (sprawa 6 w miejscach): mechanizm jest znany i przypięty do schematu, a zdjęcie pokazuje, czego narobił. Dodaj jeden element, żeby nic się nie rozbiło, ale piłka nadal musi dotknąć każdego elementu mechanizmu.

11. Rozdziały i miejsca

• Każdy rozdział to jedno miejsce: kuchnia, biuro, garaż, pociąg, Mars, teatr… Razem 30.
• Rozdziały 1 i 2 (Kuchnia i Biuro) uczą gry: każda sprawa wprowadza jeden nowy element.
• Każde miejsce ma 10 spraw, przygotowanych tylko dla ciebie — inni gracze dostają inne.
• Sprawy w rozdziale otwierają się po kolei: następna otwiera się, gdy poprzednia jest rozwiązana albo obejrzano jej rozwiązanie.
• Następny rozdział otwiera się po 7 sprawach poprzedniego. Inny sposób: rozwiąż poziom z katalogu w zamkniętym miejscu, a rozdział tego miejsca od razu się otworzy.

• Dalej jest trudniej. Kropki na karcie miejsca pokazują trudność od 1 do 5: w dalszych rozdziałach jest mniej łatwych spraw, w trudnych sprawach ukryte są trzy elementy zamiast dwóch, jest też więcej stref zakazanych, dowodów i nietypowych piłek.

12. Sprawa dnia i losowe sprawy

• Sprawa dnia jest jedna dla wszystkich i codziennie nowa. Utrzymuj serię i sprawdzaj ranking dnia: mniej prób i mniej elementów — wyższe miejsce.
• Nowa sprawa: „Łatwa”, „Średnia”, „Trudna” daje losową sprawę o tej trudności, ile tylko chcesz.

13. Kreator poziomów

• Wybierz miejsce, a otworzy się jego schemat. Przeciągaj piłkę, przedmioty, kota, kosz i meble, ukryj mechanizm z elementów z tacki, a po prawej wybierz nazwę, kruchą rzecz, piłkę i porę dnia.
• „URUCHOM” pokaże zdjęcie, jakie będzie miał twój poziom. „Zapisz” sprawdzi poziom: mechanizm nie jest pusty, elementy nie nachodzą na siebie ani na meble, a sprawa nie rozwiązuje się sama bez mechanizmu. Elementy, które niczego nie zmieniają, zostaną usunięte.
• „Link”: cały poziom mieści się w linku, więc znajomy otworzy dokładnie twój poziom.
• W kreatorze dostępne są tylko miejsca, które już otworzyłeś.

14. Katalog

• Poziomy opublikowane przez graczy: „Najlepsze tygodnia”, „Najwyżej oceniane”, „Nowe” i filtr według miejsca.
• Aby opublikować swój poziom albo polubić cudzy, zaloguj się. Nazwa bez wulgaryzmów.
• ⚑ na karcie: zgłoś poziom (obraźliwa nazwa albo nie działa).
• Rozwiąż poziom w miejscu, którego jeszcze nie otworzyłeś, a otworzą się zarówno rozdział tego miejsca, jak i to miejsce w kreatorze.

15. Konto, postępy, linki

• Twoje postępy i gwiazdki są zapisywane w tej przeglądarce. Po zalogowaniu (Google, bez hasła i e-maila) masz je na wszystkich swoich urządzeniach.
• Możesz udostępnić link do sprawy albo do swojego rozwiązania. „Zapisz wideo” nagrywa klip: zdjęcie → próba → wynik.
• Grę możesz zainstalować na telefonie: „Dodaj do ekranu głównego” w menu przeglądarki.

16. Wskazówki

• Zacznij od najbardziej rzucającego się w oczy dowodu: co się rozbiło i gdzie. To prawie zawsze koniec łańcucha.
• Po próbie patrz na kropkowany tor piłki i czerwone kółka — podpowiadają, w którą stronę przesuwać rzeczy.
• Przesuwaj elementy po trochu: kilka centymetrów zmienia wszystko.
• Pamiętaj o fizyce miejsca: na statku buja, na Marsie wszystko jest lżejsze, w nieważkości piłka leci po prostej.
• Kot uciekł w prawo? Znaczy, że hałas był z lewej.
• Utknąłeś? Zajrzyj do rozwiązania. To żaden wstyd: tak otwiera się następna sprawa.